 |
 |
 |
|
|
|
Opstaan om half acht, douchen en naar de Family Mart voor een paar yoghutjes. We verzamelen om negen uur in de lobby van het hotel voor een excursie naar Kamakura. Tijdens het wachten in de lobby wordt de Airalo-app op de telefoon geinstalleerd om toch nog online te kunnnen komen. Helaas ondersteund de telefoon geen e-sim dus helaas valt ook deze optie af.
We lopen naar station Ikebukuro en zullen lijn 2 Yokasuka line richting Zushi
nemen en uitstappen in Kita-Kamakura.
Voor vertrek moeten een aantal reisgenoten de Suica kaart opwaarderen bij de
roze of groene automaten omat ze anders niet voldoende op hun kaart hebben staan.
Je kan het saldo zien door je kaart in het knipperende vakje te leggen, maar
je krijgt het saldo ook te zien als je in of uitcheckt.
Op Kita-Kamakura blijft het overgrote deel van het reisgezelschap zitten, dus
rijden ook maar mee naar Kamakura.
Het plan is om op het station een fiets te huren, maar gezien het rare model
van de fietsen zien wij er maar van af. Dat stuk kunnen wij veel beter gaan
wandelen.
Er komt een stel in traditionele kleding uit het station lopen, en we vragen
of we een foto van hun mogen maken. Dat mag uiteraard.
Tijdens de reis door Japan zullen we nog veel meer mensen in tradionele kleding
zien lopen. Vaak wordt deze voor het dagje uit gehuurd, maar er zijn ook mensen
die zelf tradionele kleding in de kast hebben hangen om op een dagje uit aan
te trekken.
Nu gaan we eerst naar de Delifrance op het station wat te bikken halen. Twee belegde broodjes en een pistoletje. Als we weer buiten staan hebben we een discussie of we aan de west- of oostzijde van het station staan en welke kant we nu op moeten. De een zegt dat we aan de kant van de Boedha en Hasedera Temple zijn en dus gewoon de straat kunnen uitlopen, en de ander zegt dat we eerst onder de spoorlijn door moeten. Uiteindelijk besluiten we om de straat uit te lopen en zien waar we uitkomen. We komen een enorme Torii tegen met een prachtige wandellaan die tussen de twee rijbanen van de straat is aangelegd. Halverwege de laan is er een mogelijkheid om even te zitten dus daar eten we de belegde broodjes op. Echt bijzonder lekker!
Tijdens het eten nemen we de omgeving goed in ons op en na de kaart nogmaals
geraadpleegd te hebben komen we tot de conclusie dat we richting de Hachimangu
schrine gelopen te zijn. Verdorie! We waren van plan om eerst naar de Boedha
en de Hasedera tempel te gaan, dus we keren op onze schreden terug.
We komen langs een leuke koffietent dus we gaan daar eerst maar eens een bakkie halen.
De koffie is gloeiend heet dus we nemen de tijd om het op te drinken. We hebben tenslotte geen haast.
Deze koffietent, 'Another Day' blijkt erg populair, vooral onder de jongeren. Het interieur is wat je veelzijdig vintage kan noemen. Je zou zo zeggen dat ze alles bij een rommelmarkt hebben gekocht en opgeknapt.
Als we de koffie op hebben lopen we met de kaart in de hand verder naar Hasedera tempel.
Bij het vierde stoplicht zouden we rechtsaf moeten, maar dat kan dus niet. We lopen verder en concluderen dat er vijf ipv vier stoplichten staan.
Rechtsaf, en kijken waar de ingang van de tempel is. Hmmmm ... daar is de ingang van de Boedha, dus we hebben ons weer eens verlopen. Terug maar weer. Een eindje terug vinden we ingang van Hasedera tempel.
De tempel en de bijbehorende tuinen zijn heel erg mooi
In de tuinen staan diverse beelden. Varierend van vroome Boedha-beelden tot aan nogal cartoonesk aandoende beelden.
Ook hier weer de mogelijkheid om je ritueel te reinigen.
Het pad naar de tempel is werkelijk schitterend om te zien. Dit is dan ook het resultaat van honderden jaren toewijding bij de tuinaanleg en onderhoud.
We zijn boven bij de tempel aangekomen.
Voor de tempel staat de plaats waar je wierook kan branden.
Je kunt hier ook even gaan zitten om bij te komen van de klim naar boven.
Of je gaat lekker van het uitzicht genieten.
Je moet hier wel uitkijken voor de roofvogels die op zoek zijn naar een makkelijk en lekker hapje. Ze naderen je van achteren en plukken zo het eten uit je hand en dan kan je je lelijk bezeren aan hun scherpe klauwen.
We lopen verder door het tempelcomplex.
Deze kiosk bevat 18 kleine gebedsrollen, Mani-Guruma's genaamd en in het midden de grote Rinzo.
De grote Rinzo is vastgezet zodat de bezoekers er niet aan gaan draaien en per ongeluk een ander er mee een tik verkopen.
Helaas mag je in de grote tempel zelf niet fotograferen.
Bij de uitgang van de tempel staat dit prachtige beeld.
Aan de rechterzijde van de grote tempel staat een wat kleinere tempel, maar niet minder mooi. Ook hier staat een wierrookvat voor de deur.
Rechts van deze tempel is de begraafplaats.
Hier heb je ook de schrijn van Kakigara Inari, de genadige godin. Ze wordt afgebeeld als een vos. Hier worden de wensen en spreuken opgeschreven in oester-schelpen in plaats van op houten plaatjes.
Hier hing ook een prachtige Japanse bel. Marcel mocht van Wil niet eens deze bel luiden. :)
We lopen naar beneden en gaan naar de kiosk halverwege.
Het grind langs het pad wordt gereinigd door het te zeven. Om de kiosk staan honderden kleine beeldjes.
Binnen staat een prachtig Boeddha-beeld.
Ook hier weer een prachtige Japanse tuin.
Beneden is er een grote vijver aangelegd.
Er is hier ook een tempel die in een grot is aangelegd. De ingang is weer schitteren.
De bijbehorende rode Torii. Aan de beschadigingen aan de onderste balk hebben meerderen hun hoofd aan deze Torii gestoten.
Binnen is het erg donker, en dus vrij moeilijk om goede foto's te maken.
Eenmaal weer buiten kan je ook hier weer spreuken en wensen op een houten plaatje schrijven en ophangen.
In het wooncomplex van de monniken is er een mooie rotstuin aangelegd.
Na al dit moois van Hasedera tempel gaan we naar de uitgang.
Na de Hasedera tempel lopen we naar de grote Boedha.
De ingang van het terrein van de grote Boedha, als je de kassa gepasseerd bent.
Je wordt zig-zag om een aantal muren heengeleidt en dan kan je het grote beeld zien.
Het inderdaad een groot beeld, maar toch kleiner dan verwacht.
Het beeld is hol, en je kan tegen extra betaling het beeld van de binnenkant bekijken. Wij slaan maar even over.
Om eerlijk te zeggen viel de Boedha een beetje tegen nadat we alle prachtige dingen hebben gezien bij de Hasedera tempel. Dat is waarchijnlijk ook de reden dat men over het algemeen eerst de Boedha bezoekt en daarna de tempel.
We wandelen naar buiten en zoeken de parallelstraat op om binnendoor terug te lopen naar het station.
en uiteraard lopen we weer verkeerd.
Ondertussen komen we leden van de groep tegen, en komt Maria langs fietsen.
Onderweg komen een tweetal dames in traditionele kleding uit een van de woningen en lopen naar de stad. Mogen we jullie op de foto zetten? Tuurlijk mag dat.
Kijk, in dit soort winkels kan je dus de traditionele kleding voor een of meerdere dagen huren.
Bij het station aangekomen lopen we door de tunnel onder het spoor door. We besluiten om dit keer niet de wandel laan te nemen maar de winkelstraat die parrallel loopt.
Aan het einde van de winkelstraat slaan we rechtsaf en komen bij de Torii van de Tsurugaoka Hachimangu shrine. De Torii staat aan het einde van de wandel-laan waar we aan het begin van de dag ook over zijn gelopen en toen zijn omgekeerd omdat we eerst de Hasedera tempel wilden zien.
We lopen het terrein van de schrine op. Opvallend zijn de vele kraampjes op de toegangsweg.
Ook hier weer een plaats voor de rituele reiniging, en een stellage met geschonken sake.
Het voorgebouwtje is bijzonder mooi met het gebogen dak.
We moeten eerst nog even langs een stel gevaarlijke, eh ... leeuwen?
En dan beklimmen we de lange trap naar de schrine.
Boven komen we een aantal leden van het reisgezelschap tegen. We maken prachtige fotos van een traditioneel gekleed stel. Uiteraard maken we op hun verzoek ook de nodige fotos met hun eigen telefoons.
Dit is allemaal ook erg mooi. Helaas was het museum al dicht, en eigenlijk
hebben we ook niet meer de tijd om het terrein er om de shrine heen te verkennen
want om 16:45 hebben we bij het station onder de klok afgesproken voor de terugreis.
Dan maar kalm aan terug wandelen naar het station.
Vanwege de drukte hebben we een achterafstraatje genomen wat erg rustig was. Ruim op tijd komen we aan bij de afgesproken plaats onder de klok.
Als het tijd is lopen we naar het perron 2 waar we om 17:06 de Shonan-Shinjuki line richting Utsunomiya nemen. Tot onze verassing is de trein vrijwel leeg. Dat zal gedurende de reis waarschijnlijk nog wel veranderen.
Het wordt inderdaad drukker en drukker in de trein. Opeens wordt er erg stevig
geremd, en er wordt in het Japans en Engels omgeroepen dat er een noodremming
plaatsvind. "Emergency brake applied".
Als we stilstaan gaat het licht uit. Is de stroom op de bovenleiding afgeschakeld?
Het is in ieder geval waarschijnlijk dat iemand om de een of andere reden op
het station de noodknop heeft ingedrukt.
Iederen wacht geduldig tot we weer vertrekken. In Nederland zou iedereen beginnen
te mopperen en mompelen als de trein nog maar voor een rood sein staat, maar
hier in Japan houdt iederen zijn fatsoen.
Na een paar minuten gaat het licht weer aan en kunnen we onze reis vervolgen.
De daaropvolgende stukken reed de machinist waarschijnlijk op de maximum snelheid
om de verloren tijd in te halen want de trein reed flink hard!
Aangekomen op Ikebukuro station nemen we niet de gebruikelijke 'Exist East' maar volgen we de route 'Sunshine City' en komen we via een lange en warme gang weer boven de grond bij uitgang 35. We blijken zo onder het kruispunt door gelopen te zijn.
In het hotel nemen we een douche om op te frissen en schone kleren aan te trekken. We gaan ditmaal niet de stad in om te dineren maar pakken een eettent in het Sunshine City winkelcentrum. We hebben weer erg lekker gegeten, en halen op de terugweg in de supermarkt nog een lekker flesje wijn om op de kamer van te genieten. Al met al weer een erg geslaagde dag.
|
|
|